Από: Anastasis Sol
Περίμενα χρόνια για να δω έναν Superman που θα σταθεί αντάξιος του θρύλου — κι ενώ η νέα ταινία ξεκινά με ελπίδα, κάπου στην πορεία χάνεται ο πυρήνας του ήρωα. Ο Τζέιμς Γκαν φέρνει έναν Καλό Σούπερμαν, αλλά στην αγωνία του να του δημιουργήσει εμπόδια, τον μικραίνει. Τον ρίχνει σε σκηνές που τον κάνουν να φαίνεται αδύναμος, ακόμα και… γραφικός. Δεν είναι πως λείπουν οι καλές στιγμές — η φωτογραφία, η ατμόσφαιρα, ο Κόρενσγουετ που «το ’χει» — αλλά το φιλμ μοιάζει να ντρέπεται για το μεγαλείο του ήρωα που αφηγείται. Αντί να μας κάνει να κοιτάμε ψηλά, μας καθηλώνει στο έδαφος. Και αυτό, για μένα τουλάχιστον, δεν είναι Superman.
Αφήστε μια απάντηση