Από: Konstantinos N.
Ανυπομονούσα γι’ αυτή την ταινία, αλλά τελικά έμεινα μοιρασμένα ενθουσιασμένος. Οπτικά είναι πανέμορφη, με φοβερή ρετρό αισθητική και εξαιρετική φωτογραφία. Ξεχώρισα τον Γκαλάκτους του Ραλφ Ίνεσον και τον Johnny Storm του Τζόζεφ Κουίν, ενώ και η Βανέσα Κίρμπι ήταν πολύ καλή. Το σενάριο όμως δεν απογειώνεται. Η απειλή του Γκαλάκτους δεν πείθει, η πλοκή βιάζεται στο τέλος και οι διάλογοι δεν έχουν συναίσθημα. Η χημεία των τεσσάρων βασικών χαρακτήρων —ειδικά του κεντρικού ζευγαριού— ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ ο Πέδρο Πασκάλ δεν με κέρδισε ως Ριντ Ρίτσαρντς. Ακόμη και στα εφέ υπήρχαν σκαμπανεβάσματα, με κάποιες σκηνές να μοιάζουν μισοτελειωμένες. Ωραία ιδέα, αλλά όχι τόσο δυνατή εκτέλεση.
Απάντηση