Με το Fantastic Four: First Steps, η Marvel επιχειρεί κάτι που είχε χρόνια να δοκιμάσει στα σοβαρά: ένα ολοκαίνουργιο ξεκίνημα. Χωρίς εξαρτήσεις από προηγούμενες φάσεις, χωρίς cameo-πατερίτσες και χωρίς multiverse μπλεγμένες αφηγήσεις. Το αποτέλεσμα; Μια ταινία που μπορεί να μην επαναπροσδιορίζει το είδος, αλλά σίγουρα του δίνει το οξυγόνο που τόσο χρειάζεται.
Το Fantastic Four: First Steps δεν είναι το αριστούργημα που κάποιοι ήλπιζαν. Είναι, όμως, μια τίμια, καλοστημένη, συναισθηματικά ειλικρινής περιπέτεια που ξανασυστήνει μια από τις πιο εμβληματικές ομάδες της Marvel με σεβασμό και χαρακτήρα. Το ρετρό της ντύσιμο δεν είναι απλώς στυλιστική άσκηση· είναι επιλογή αφηγηματική που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει. Και πάνω απ’ όλα, είναι μια υπόσχεση: ότι το MCU μπορεί ακόμη να μας εκπλήσσει — όχι μόνο με CGI, αλλά και με συναίσθημα.
Ένας ρετρό κόσμος που θέλεις να ζήσεις μέσα του
Η μεγαλύτερη αρετή της ταινίας είναι η καθηλωτική αισθητική της. Ο σκηνοθέτης Ματ Σάκμαν (WandaVision) επιλέγει συνειδητά να μας μεταφέρει σε μια εναλλακτική εκδοχή της δεκαετίας του ’60, σε μια Γη που θυμίζει pulp comics, διαφημίσεις της εποχής και ταινίες επιστημονικής φαντασίας του Χόλιγουντ. Το σύμπαν της ταινίας είναι γεμάτο με vintage gadgets, ιπτάμενα οχήματα, κοστούμια σαν βγαλμένα από το Jetsons, ακόμα και τον κλασικό ρομποτικό βοηθό H.E.R.B.I.E.
Αυτός ο δημιουργικός σχεδιασμός, που δεν περιορίζεται μόνο στο art direction αλλά διατρέχει όλη τη σκηνοθετική ματιά, δίνει στην ταινία ταυτότητα. Μια προσωπικότητα που ξεχωρίζει και διαφοροποιεί το First Steps από το οπτικά «παραγωγικό αλλά ομοιογενές» ύφος που έχει επικριθεί στα τελευταία φιλμ του MCU.
“Fantastic Four: First Steps”: Οικογένεια πάνω απ’ όλα
Το σενάριο τοποθετεί την ομάδα τέσσερα χρόνια μετά τη μεταμόρφωσή τους από τις κοσμικές ακτίνες. Δεν ασχολείται με origins — αντίθετα, μας βάζει κατευθείαν στην καρδιά μιας οικογένειας που ήδη λειτουργεί, αγαπιέται, συγκρούεται και εξελίσσεται. Ο Ριντ Ρίτσαρντς του Πέντρο Πασκάλ είναι ένας ήσυχος επιστήμονας-πατέρας. Η Σου Στορμ της Βανέσα Κέρμπι, σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, ακτινοβολεί αυτοπεποίθηση και συναίσθημα. Ο Τζόνι Στορμ του Τζόζεφ Κουίν και ο Μπεν Γκριμ του Έμπον Μος-Μπαχράχ φέρνουν χιούμορ και ανθρωπιά, ιδίως ο δεύτερος που έχει μια εξαιρετικά τρυφερή σκηνή με παιδί που τον βλέπει ως ήρωα.
Καλοφτιαγμένη περιπέτεια, προβλέψιμη πλοκή
Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από την άφιξη της Silver Surfer (Τζούλια Γκάρνερ) και την απειλή του Γκαλάκτους, ενός διαστημικού καταστροφέα κόσμων. Οι σκηνές είναι εντυπωσιακές, οι μάχες κινηματογραφημένες με σαφήνεια και ένταση, αλλά η πλοκή ακολουθεί σχετικά γνώριμα μονοπάτια. Δεν υπάρχουν ανατροπές που σοκάρουν, ούτε αφηγηματικά ρίσκα. Η ταινία επιλέγει τη σιγουριά της οικοδόμησης χαρακτήρων και συναισθηματικής επένδυσης, κάτι που τελικά λειτουργεί — αν και ίσως απογοητεύσει όσους περιμένουν εκρήξεις και cameo ανά δευτερόλεπτο.
“Fantastic Four: First Steps”: Ένα restart με μέτρο και ουσία
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του First Steps δεν είναι η δράση του, αλλά η στρατηγική του. Η Marvel δείχνει να εγκαταλείπει, έστω προσωρινά, τη διαρκή εσωτερική σύνδεση των πάντων και να επιστρέφει σε αυτοτελείς ιστορίες με αρχή, μέση και τέλος. Μοιάζει με statement: «μπορούμε ακόμα να πούμε καλές ιστορίες χωρίς να χρειάζεστε οδηγό επεισοδίων». Δεν είναι μικρό πράγμα.
Απάντηση