Πολύ πριν ο Τζέιμς Γκαν αναλάβει να επανεκκινήσει τον κινηματογραφικό μύθο του Superman, μια σειρά καθόρισε ολόκληρη τη σύγχρονη εικόνα του ήρωα και κατέστησε σαφές ότι η ιστορία του Κλαρκ Κεντ μπορούσε να ειπωθεί με έναν πιο ανθρώπινο, γήινο και «σειριακό» τρόπο. Το Smallville, που έκανε πρεμιέρα πριν από 24 χρόνια, όχι μόνο έβαλε τον Σούπερμαν σε ρούχα εφήβου, αλλά επαναπροσδιόρισε το τηλεοπτικό είδος των υπερηρωικών σειρών και έδωσε το έναυσμα για ένα νέο κύμα φανταστικών αφηγήσεων, από το Arrowverse μέχρι τις πρόσφατες εξελίξεις στη DC.
Ο Τζέιμς Γκαν, μάλιστα, δεν κρύβει καθόλου την αγάπη του για τη σειρά Smallville. Ο σκηνοθέτης αποκάλυψε πως μια από τις πιο χαρακτηριστικές αλλαγές στο σύμπαν του νέου Man of Steel προέρχεται απευθείας από την αγαπημένη εφηβική σειρά των αρχών των 2000s.
Συγκεκριμένα, στη νέα ταινία που θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο του 2025, η εταιρεία του Λεξ Λούθορ δεν ονομάζεται πλέον LexCorp, όπως στα περισσότερα κόμικ και κινηματογραφικές μεταφορές, αλλά LuthorCorp — όπως ακριβώς και στο Smallville. Μια λεπτομέρεια για τους παρατηρητικούς, αλλά που κουβαλά πίσω της μια ολόκληρη νοοτροπία.
«Είμαι φαν του Smallville», παραδέχθηκε ο Γκαν σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ComicBook.com. «Η σειρά το ονόμαζε LuthorCorp, και έτσι το κράτησα. Αλλά αυτό δεν ήταν ο μόνος λόγος. Πρώτα απ’ όλα, οι περισσότερες εταιρείες δεν παίρνουν το όνομα του ιδιοκτήτη τους με το μικρό του. Το LuthorCorp είναι πιο πειστικό. Και δεύτερον, αφήνει ανοιχτή την πόρτα: ήταν μέσα και ο πατέρας του; Ή ίσως και η μητέρα του;»
Κι όμως, το Smallville παραλίγο να μην υπάρξει ποτέ με τη μορφή που το γνωρίσαμε. Οι δημιουργοί του, Άλφρεντ Γκάου και Μάιλς Μίλαρ, είχαν αρχικά σκεφτεί μια σειρά γύρω από τη Λόις Λέιν στα φοιτητικά της χρόνια – κάτι μεταξύ Ally McBeal και Nancy Drew, με τον «CK» (Clark Kent) να εμφανίζεται μόνο ως μυστηριώδης φίλος στο chat. Ευτυχώς, εγκατέλειψαν την ιδέα και δημιούργησαν μια σειρά που έμελλε να γίνει σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς.
Smallville: Ο μύθος ξαναγράφτηκε
Ο Τομ Γουέλινγκ, χωρίς εμπειρία αλλά με μια ακατέργαστη αυθεντικότητα, ενσαρκώνει τον νεαρό Κλαρκ Κεντ – και γίνεται, για πολλούς, η πιο κοντινή εικόνα στον άνθρωπο πίσω από τον ήρωα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας άλλος ηθοποιός που διεκδίκησε τον ρόλο ήταν ο Μπράντον Ράουθ, ο οποίος τελικά φόρεσε τη μπέρτα του Σούπερμαν στην ταινία Superman Returns του 2006. Ο Ράουθ αποκάλυψε ότι απογοητεύτηκε όταν δεν πήρε τον ρόλο στο Smallville, αλλά τελικά πήρε τη «ρεβάνς» και μέσα από τον ρόλο του Ray Palmer/The Atom στο Arrowverse.
Smallville: Μια σειρά γεμάτη εκπλήξεις – εντός και εκτός πλατό
Η παραγωγή της σειράς αποδείχτηκε ιδιαίτερα δημιουργική αλλά και ευρηματική. Τρία από τα βασικά σετ –το σπίτι των Κεντ, ο αχυρώνας και το αρχοντικό των Λούθορ– στεγάζονταν σε ένα παλιό σφαγείο στο Βανκούβερ. Το εξωτερικό του Λούθορ Μάνσιον, μάλιστα, γυρίστηκε στο Hatley Park, ένα ιστορικό κτίριο που χρησιμοποιήθηκε και ως Σχολή του Καθηγητή Ξαβιέ στα X-Men και αργότερα στο Deadpool. Το Smallville έγινε έτσι μια ιδιότυπη «γέφυρα» μεταξύ των κόσμων της DC και της Marvel.
Ο Τζον Σνάιντερ, που υποδύθηκε τον Τζόναθαν Κεντ, βασίστηκε στην προσωπική του εμπειρία ως πατέρας παιδιού με Άσπεργκερ για να χτίσει τη σχέση πατέρα-γιου με τον Κλαρκ. «Ο Κλαρκ ήταν ένα παιδί με “ειδικές ανάγκες”, με την έννοια του ότι κουβαλούσε μέσα του κάτι ασύλληπτο. Το βίωμα με τον γιο μου με βοήθησε να το αποδώσω αληθινά», έχει δηλώσει.
Από το fanservice στις φήμες και τις ακυρώσεις
Η σειρά έδωσε ζωή σε πολλούς χαρακτήρες της DC, αλλά όχι σε όλους όσους είχαν ονειρευτεί οι φαν. Φήμες ήθελαν τον χαρακτήρα Άνταμ Νάιτ, που υποδύθηκε ο Ίαν Σομερχάλντερ στη σεζόν 3, να προοριζόταν αρχικά για τον Μπρους Γουέιν. Αν και δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ, οι ομοιότητες είναι πολλές: ορφανός, γνώστης πολεμικών τεχνών και χάκερ.
Αντίστοιχα, η άφιξη της Λόις Λέιν (με την εξαιρετική Έρικα Ντάρανς) στη σεζόν 4 ήρθε να καταρρίψει μια ακόμα fan theory – ότι η Κλόι Σάλιβαν θα μεταμορφωνόταν τελικά στην… αυθεντική Λόις. Οι δημιουργοί έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους: «Όχι, είναι ξαδέρφες. Δεν κοροϊδεύουμε κανέναν».
Μιλώντας για θρυλικές εμφανίσεις, αξίζει να θυμηθούμε την επίσκεψη του ίδιου του Κρίστοφερ Ριβ, του αυθεντικού Σούπερμαν του σινεμά, που έπαιξε τον Δρ. Βίργκιλ Σουάν – έναν επιστήμονα που αποκαλύπτει στον Κλαρκ την κρυπτονιανή του κληρονομιά. Η Μάργκο Κίντερ, η δική του Λόις, έκανε επίσης την εμφάνισή της, αλλά αποχώρησε από τη σειρά όταν πέθανε ο Ριβ. Οι δημιουργοί σκόπευαν να τη χρησιμοποιήσουν για να ανακοινώσει τον θάνατό του on screen, αλλά εκείνη το θεώρησε «μακάβριο και ασέβεια» και αποχώρησε. Ο χαρακτήρας της σκοτώθηκε εκτός οθόνης.
Η Σούπεργκερλ, που εμφανίστηκε αργότερα στη σειρά (με τη Λόρα Βάντερβορτ), παραλίγο να έχει το προφίλ… Πάρις Χίλτον: κοσμική, ρηχή, celebrity. Τελικά, χάρη στην υποκριτική προσέγγιση της Βάντερβορτ, έγινε μια από τις πιο αγαπητές προσθήκες του καστ.
Ακόμη, ένα ξεχασμένο spinoff με πρωταγωνιστές τον Πράσινο Βέλος (Τζάστιν Χάρτλι) και τη Λόις Λέιν υπό τον τίτλο Metropolis έφτασε κοντά στην ανάπτυξη, αλλά ποτέ δεν προχώρησε. Η τηλεοπτική χημεία τους, πάντως, έμεινε ως μία από τις πιο έντονες στη σειρά.
Η κληρονομιά του Smallville στο σύμπαν της DC
Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως χωρίς το Smallville, ίσως να μην υπήρχαν ποτέ το Arrow, το Flash, το Legends of Tomorrow ή ακόμη και το Superman & Lois. Η σειρά καθόρισε την ιδέα της «origin story» αφήγησης και απομυθοποίησε τον ήρωα μέσα από το φίλτρο της καθημερινότητας, της απώλειας, της ευθύνης και της ενηλικίωσης.
Ο Τζέιμς Γκαν, που ετοιμάζεται να μας συστήσει το δικό του Superman το 2025 με τον Ντέιβιντ Κόρενσγουετ, δεν έχει κρύψει την εκτίμησή του για τις κλασικές ερμηνείες του παρελθόντος. Όπως ο ίδιος δήλωσε: «Θέλω έναν Σούπερμαν που να έχει ενσυναίσθηση, να παλεύει με την ταυτότητά του. Όχι έναν υπερήρωα, αλλά έναν άνθρωπο με υπερδυνάμεις». Και αυτή ακριβώς είναι η κληρονομιά του Smallville – ένας ήρωας με γήινη ψυχή και διαστημική μοίρα.
Σήμερα, 24 χρόνια μετά την πρεμιέρα του πρώτου επεισοδίου, το Smallville παραμένει μια από τις πιο σημαντικές σειρές του 21ου αιώνα στο είδος του. Όχι απλώς γιατί μας έδειξε τον δρόμο για τον Σούπερμαν, αλλά γιατί μας θύμισε ότι ακόμη κι ο πιο δυνατός άνθρωπος στον κόσμο έχει ανάγκη να νιώθει αποδεκτός.
Αφήστε μια απάντηση