Την Πέμπτη 21 Αυγούστου ξεκινά η νέα κινηματογραφική εβδομάδα, και, μετά την ισχνή περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, οι κινηματογράφοι γεμίζουν πάλι ποικιλία και ένταση, φέρνοντας στο προσκήνιο θρίλερ που κόβουν την ανάσα, οικογενειακά animation που ξυπνούν νοσταλγία, δυνατά δράματα επιβίωσης, αλλά και επανεκδόσεις κλασικών αριστουργημάτων που παραμένουν διαχρονικά. Από το πολυαναμενόμενο «Bring her Back» των αδελφών Φιλίππου και το σκοτεινό «Weapons» του Ζακ Κρέγκερ, μέχρι τη μαγεία των Στρουμφιών και την κλασική δικαστική ένταση της «Ετυμηγορίας» του Σίντνεϊ Λουμέτ, υπάρχει κάτι για κάθε σινεφίλ. Η μεγάλη οθόνη αυτή την εβδομάδα υπόσχεται συναρπαστικές στιγμές, ανατροπές και συγκινήσεις για μικρούς και μεγάλους.
Αναλυτικά οι ταίνιες που κάνουν πρεμιέρα την Πέμπτη 21 Αυγούστου
Bring her Back (2025) – Ντάνι Φιλίππου και Μάικλ Φιλίππου
Το πολυαναμενόμενο θρίλερ τρόμου των αδελφών Φιλίππου («Μίλα Μου»). Δύο αδέρφια, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, ανακαλύπτουν μια τρομακτική τελετουργία στο απομονωμένο σπίτι της ανάδοχης μητέρας που αναλαμβάνει την κηδεμονία τους.
Weapons (2025) – Ζακ Κρέγκερ
Mια δασκάλα, την οποία υποδύεται η Τζούλια Γκάρνερ, βλέπει ξαφνικά ολόκληρη την τάξη της να εξαφανίζεται μέσα στη νύχτα. Στις 2:17 π.μ., κάθε μαθητής σηκώνεται από το κρεβάτι του, βγαίνει από το σπίτι… και δεν επιστρέφει ποτέ. Ο Τζος Μπρόλιν εμφανίζεται στον ρόλο ενός πατέρα γεμάτου θυμό και αγωνία, απαιτώντας εξηγήσεις, θέτοντας το εύλογο ερώτημα: γιατί συνέβη αυτό μόνο σε εκείνη την τάξη;
Στρουμφάκια: Η Ταινία (2025) – Κρις Μίλερ
To νέο reboot της αγαπημένης σειράς κινουμένων σχεδίων. Όταν ο Μπαμπαστρούμφ απάγεται μυστηριωδώς από τους κακούς μάγους Δρακουμέλ και Φρικουμέλ, η Στρουμφίτα αναλαμβάνει να καθοδηγήσει τα Στρουμφάκια σε μια αποστολή στον πραγματικό κόσμο για να τον σώσουν. Με τη βοήθεια νέων φίλων τους, τα Στρουμφάκια πρέπει να ανακαλύψουν τι ορίζει το πεπρωμένο τους, ώστε να σώσουν το σύμπαν.
Eden (2024) – Ρον Χάουαρντ
Θρίλερ επιβίωσης με τον Τζουντ Λο και την Ανα Ντε Αρμας. Μια ομάδα Ευρωπαίων αναζητούν μια νέα ζωή σε ένα προηγουμένως ακατοίκητο νησί στο αρχιπέλαγος Γκαλαπάγκος. Αυτοί και όσοι τους ακολουθούν πιστεύουν ότι έχουν βρει τον παράδεισο… μόνο για να ανακαλύψουν ότι η κόλαση είναι άλλοι άνθρωποι.
Day of the Fight (2023) – Τζακ Χιούστον
Επίσημη συμμετοχή στο Τμήμα Ορίζοντες του 80ου Φεστιβάλ Βενετίας. Πόσο μακριά είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε για αυτούς που αγαπάμε; Μια κλασική ιστορία αουτσάιντερ, ένας αγώνας πυγμαχίας, αυτοθυσία, συγχώρεση, το Madison Square Garden, κι μια αναμέτρηση ενός άντρα με τον εαυτό του. Με τον Μάικλ Πιτ του Boardwalk Empire και Στιβ Μπουσέμι, Ρον Πέρλμαν, Τζο Πέσι.
The Damned – Οι Καταραμένοι (2024) – Ρομπέρτο Μινερβίνι
Χειμώνας 1862. Εν μέσω του Εμφυλίου Πολέμου, ο αμερικανικός στρατός στέλνει έναν λόχο εθελοντών στρατιωτών στις δυτικές περιοχές, με αποστολή την περιπολία στις αχαρτογράφητες παραμεθόριες περιοχές. Καθώς η αποστολή τους αλλάζει τελικά πορεία, το νόημα πίσω από την εμπλοκή τους αρχίζει να τους διαφεύγει.
Peacock – Το Παγώνι (2024) – Μπέρνχαρντ Βένγκερ
Χρειάζεστε έναν «καλλιεργημένο φίλο» για να εντυπωσιάσετε τους φίλους σας; Eναν «τέλειο γιο» για να αλλάξετε τη γνώμη των συνεργατών σας για εσάς; Ή μήπως απλώς έναν παρτενέρ για να κάνετε πρόβα σε έναν καυγά ενόψει διαζυγίου; O,τι κι αν χρειάζεστε, απλώς νοικιάστε τον Ματίας.
Colours of time (2025) – Σεντρίκ Κλαπίς
Τέσσερις μακρινοί συγγενείς έρχονται κοντά χάρη στην απροσδόκητη κληρονομιά ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού στην αγροτική Νορμανδία, και ανακαλύπτουν ότι μοιράζονται μια μυστηριώδη οικογενειακή ιστορία. Το 1895, η πρόγονός τους, η Αντέλ, τότε 21 ετών, εγκαταλείπει την πόλη της για να αναζητήσει τη μητέρα της στο Παρίσι. Ανακαλύπτει μια πόλη στα πρόθυρα της νεωτερικότητας, γεμάτη με νεοαποκτηθείσα πρωτοποριακή δημιουργικότητα, με την άνοδο της φωτογραφίας και τη γέννηση της ιμπρεσιονιστικής ζωγραφικής. Καθώς οι απόγονοί της ακολουθούν τα βήματά της, ξετυλίγουν το εκπληκτικό παρελθόν της Αντέλ. Τα δύο χρονοδιαγράμματα του 1895 και του 2024 αλληλοσυνδέονται και συγκρούονται, αντιμετωπίζοντας τις σύγχρονες αντιλήψεις των ξαδέρφων με τη ζωή στο Παρίσι στα τέλη του 19ου αιώνα, και αλλάζοντας για πάντα το μέλλον όλων.
Η Τελευταία Παράσταση (1971) – Πίτερ Μπογκντάνοβιτς
Αναρέν, Τέξας, 1951. Ο Σόνι κι ο Ντουέιν είναι κολλητοί φίλοι. Περνώντας το δύσκολο στάδιο προς την ενηλικίωση, ασχολούνται με αυτά που γνωρίζουν καλύτερα: σινεμά, μπάσκετ και κορίτσια. Η κοπέλα του Ντουέιν είναι η Τζάσεϊ, μια κοπέλα που την θέλουν όλοι στο σχολείο και το γνωρίζει. Όμως, η πόλη αργοπεθαίνει καθώς την εγκαταλείπουν οι κάτοικοι της αναζητώντας την τύχη του σε κάποια μεγαλύτερη πόλη. Οι δύο νέοι θα διχαστούν ανάμεσα στο κάλεσμα μιας μεγαλύτερης τύχης και το να μείνουν στο Αναρέν όπου τους περιμένουν μόνο ένα μπιλιαρδάδικο και το σινεμά.
Η Ετυμηγορία (1982) – Σίντνεϊ Λουμέτ
Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπάρι Ριντ. Υποψήφια για πέντε Βραβεία Οσκαρ. Ο κάποτε πολλά υποσχόμενος δικηγόρος Φρανκ Γκάλβιν είναι αλκοολικός και αναλαμβάνει συνήθως ιατρικές υποθέσεις. Ως χάρη, ο πρώην συνεργάτης του Μίκι Μόρισεϊ του στέλνει μια νέα υπόθεση ιατρικής αμέλειας που είναι βέβαιο ότι θα διευθετηθεί για ένα σημαντικό ποσό. Η υπόθεση αφορά μια νεαρή γυναίκα που έλαβε γενική αναισθησία κατά τη διάρκεια του τοκετού σε καθολικό νοσοκομείο, μετά την οποία πνίγηκε από τον εμετό της και έπεσε σε κώμα. Οι ενάγοντες, η αδερφή και ο κουνιάδος της, σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν τον διακανονισμό για να πληρώσουν τη φροντίδα της…
Χειμωνιάτικο Φως (1963) – Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Ένας ιερέας που έχει χάσει την γυναίκα του, βρίσκεται σε μία συνεχή υπαρξιακή αναζήτηση, αμφισβητώντας τους πάντες και τα πάντα, ξεκινώντας από τον Θεό.
Η Νύχτα των Δολοφόνων (1966) – Ρόμαν Πολάνσκι
Ένας εκκεντρικός και συναισθηματικά εύθραυστος άντρας, η νεαρή και προκλητική σύζυγός του, και δύο κακοποιοί που βρίσκουν καταφύγιο μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα διαφυγής, σε ένα απομονωμένο κάστρο σε μια βρετανική νησίδα. Το Cul-de-sac ξεδιπλώνεται ως μια κλειστοφοβική, απειλητική και παράδοξα κωμική συνθήκη εγκλεισμού, όπου τα όρια ανάμεσα στον κυρίαρχο και τον υποταγμένο, τον νορμάλ και τον διαταραγμένο, συνεχώς μετατοπίζονται.
Οι Δώδεκα Ένορκοι – 12 Angry Men (1957) – Σίντνεϊ Λιούμετ
Δώδεκα ένορκοι αποσύρονται για να συνεδριάσουν και να βγάλουν την ετυμηγορία τους. Ενας 18χρονος λατινοαμερικάνος κατηγορείται ότι σκότωσε τον βίαιο πατέρα του μαχαιρώνοντάς τον. Υπάρχουν δύο μάρτυρες – ο γέρος του από κάτω διαμερίσματος που θεωρεί ότι άκουσε την απειλή και τον γδούπο του πτώματος και η απέναντι γειτόνισσα που πιστεύει ότι είδε το φόνο ανάμεσα από τα βαγόνια του διερχόμενου τρένου. Η δουλειά των ενόρκων μοιάζει εύκολη: ο νεαρός προέρχεται από το γκέτο των πιο βίαιων συνοικιών της Νέας Υόρκης. Είναι μετανάστης. Το έκανε. Του αξίζει η ηλεκτρική καρέκλα. Ολοι ψηφίζουν λοιπόν υπέρ της ενοχής του, εκτός από τον 8ο ένορκο, ο οποίος δεν είναι πεπεισμένος ότι ο νεαρός είχε μία δίκαιη δίκη. Ολα έγιναν πολύ εύκολα, γρήγορα, απλοποιημένα μέσα από τα στερεότυπα του συστήματος – εισαγγελέων, μαρτύρων, ακόμα και δικηγόρων υπεράσπισης. Κανείς δεν προσπάθησε να καταρρίψει το «πέραν πάσης αμφιβολίας» δικαίωμα του κατηγορουμένου. Κι αποφασίζει να το κάνει ο ίδιος, παραθέτοντας τα στοιχεία ξανά στην μικροκοινωνία των ενόρκων που, αρχικά, δεν έχει ούτε το χρόνο, ούτε τη διάθεση να ακούσει. Γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να είσαι προκατειλημμένος, παρά να αμφισβητείς την πραγματικότητα μία κοινωνική διάκριση τη φορά.
Χρυσή Άρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου, τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ, το ίσως καλύτερο δικαστικό δράμα όλων των εποχών σε επανέκδοση με νέες ψηφιακές κόπιες.
Το Πάρτι (1968) – Μπλέικ Εντουαρντς
Ένας καλοκάγαθος και αφελής χολιγουντιανός κομπάρσος ινδικής καταγωγής καταστρέφει το σετ μίας ταινίας, αλλά βρίσκεται καλεσμένος από λάθος στο VIP πάρτι του παραγωγού της. Για να το καταστρέψει κι αυτό. Ή μήπως για να το κάνει αξέχαστο;
Ο Μπλέικ Εντουαρτς κι ο Πίτερ Σέλερς σε μία άσκηση στο σλάπστικ και στην αντίστοιχη οικονομία του κωμικού λόγου μπροστά στη σωματοποιημένη δράση (δοκιμάστε να τη δείτε χωρίς ήχο) προσέφεραν κάτι παραπάνω από μία διαχρονική φάρσα που έχει χαρίσει γέλιο σε γενιές και γενιές. Στην ουσία έθεσαν ένα ερώτημα: ο ήρωας είναι τρελός, ή ζούμε σε έναν κόσμο τρελής επίφασης;
Απάντηση