Ο Μάικλ Ντάγκλας αποχαιρετά το σινεμά μετά από 60 χρόνια: “Δεν θέλω να πεθάνω πάνω στο πλατό”

Ο Μάικλ Ντάγκλας έκανε μια σπάνια δημόσια εμφάνιση στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι, όπου παρουσίασε την αποκατεστημένη κόπια της θρυλικής ταινίας Στη φωλιά του κούκου (1975), της οποίας υπήρξε παραγωγός. «Δεν νομίζω πως έχω γνωρίσει ποτέ κάποιον που να μην του αρέσει αυτή η ταινία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σε ηλικία 80 ετών, ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός μίλησε με ειλικρίνεια για τη ζωή του, το παρελθόν και το ενδεχόμενο να έχει ήδη ολοκληρώσει την καριέρα του στον κινηματογράφο. Όπως αποκάλυψε, δεν έχει δουλέψει από το 2022 και δεν σκοπεύει να επιστρέψει, εκτός αν προκύψει κάποιο εξαιρετικό σενάριο.

«Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να σταματήσω. Δούλευα σκληρά σχεδόν 60 χρόνια και δεν ήθελα να είμαι από αυτούς που πεθαίνουν πάνω στο πλατό. Δεν έχω καμία συγκεκριμένη πρόθεση να επιστρέψω», δήλωσε.

Η στάση του δείχνει μια ήσυχη και συνειδητή απομάκρυνση από τα φώτα της δημοσιότητας – ένα αξιοπρεπές κλείσιμο για μια καριέρα που διήρκεσε πάνω από έξι δεκαετίες. Πλέον, όπως λέει, προτιμά να αφιερώνει τον χρόνο του στην οικογένειά του. «Για το καλό του γάμου μας, είμαι ευτυχής να παίζω τον ρόλο της… συζύγου», είπε αστειευόμενος, αναφερόμενος στη σύζυγό του, Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς.

Η παρουσία του στο φεστιβάλ συνέπεσε με την 50ή επέτειο της κυκλοφορίας του Στη φωλιά του κούκου, μιας ταινίας που κατέκτησε πέντε Όσκαρ, μεταξύ αυτών Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας για τον Μίλος Φόρμαν. Ο Ντάγκλας αναπόλησε επίσης το επίπεδο των ταινιών της χρονιάς εκείνης: «Σας ρωτάω – τα τελευταία 20 χρόνια, έχουμε δει ποτέ ανάλογη ποιότητα;», είπε, αναφερόμενος σε ένα lineup που περιλάμβανε επίσης τα Dog Day Afternoon, Jaws, Barry Lyndon και Nashville.

Αν πράγματι πρόκειται για την τελευταία του εμφάνιση στον χώρο του θεάματος, ο Ντάγκλας φεύγει με το κεφάλι ψηλά και ένα έργο που περιλαμβάνει διαμάντια όπως τα The China Syndrome, Wall Street, Fatal Attraction, The War of the Roses, Basic Instinct, Falling Down, The Game, Wonder Boys, Traffic και Behind the Candelabra. Ένας αποχαιρετισμός με ουσία, από έναν ηθοποιό που δεν έχει τίποτα να αποδείξει.