Ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις: η Τζούλια Ρόμπερτς ήταν για δεκαετίες συνώνυμο της χολιγουντιανής λάμψης. Από το Pretty Woman που την καθιέρωσε ως το απόλυτο κινηματογραφικό φαινόμενο στις αρχές του ’90, μέχρι το Erin Brockovich που της χάρισε το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου το 2001, η Ρόμπερτς βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο της βιομηχανίας.
Ωστόσο, τα χρόνια που ακολούθησαν δεν της έδωσαν αντίστοιχες ευκαιρίες· ρόλοι πιο δευτερεύοντες, συχνά προβλέψιμοι, την κράτησαν μακριά από την κορυφή.
After the Hunt: Μια αποκάλυψη
Εδώ ακριβώς έρχεται το After the Hunt του Λούκα Γκουαντανίνο για να αλλάξει τα δεδομένα. Η ταινία, ένα ηθικό δράμα που εξερευνά τη δύναμη και την ασάφεια της αλήθειας στην εποχή μετά το #MeToo, φέρνει στο προσκήνιο την πιο ώριμη και τολμηρή ερμηνεία της Ρόμπερτς εδώ και δύο δεκαετίες. Στο ρόλο της Άλμα Ίμχοφ, καθηγήτριας φιλοσοφίας στο Γέιλ, βρίσκεται στη δίνη ενός σκάνδαλου σεξουαλικής κακοποίησης που ταράζει την ακαδημαϊκή κοινότητα.
Η Ρόμπερτς υποδύεται μια γυναίκα που κινείται ανάμεσα στην ψυχρή λογική και το συναισθηματικό χάος· θύμα αλλά και πιθανή συνένοχος, γοητευτική αλλά και απόμακρη, διαρκώς αμφίσημη. Είναι μια ερμηνεία γεμάτη αντιφάσεις, που θυμίζει την πολυπλοκότητα της Κέιτ Μπλάνσετ στο Tár και ταυτόχρονα ξανασυστήνει την Τζούλια Ρόμπερτς στο κοινό: όχι ως «χαμογελαστή σταρ» αλλά ως ηθοποιό πρώτης γραμμής, ικανή να βυθιστεί σε ρόλους γεμάτους σκοτάδι και ηθικά διλήμματα.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτός ο ρόλος για την Τζούλια Ρόμπερτς
Η λέξη-κλειδί είναι αναγέννηση. Μετά από χρόνια σε ταινίες που δεν της έδωσαν χώρο να αναπτυχθεί, η Ρόμπερτς βρίσκει έναν χαρακτήρα που της επιτρέπει να δείξει όλο το εύρος της – από την ευθραυστότητα μέχρι τη σκληρότητα. Το After the Hunt είναι ένα έργο που δεν χαρίζεται στο θεατή, και ακριβώς αυτή η δυσκολία το κάνει σημαντικό: προκαλεί, σοκάρει, φέρνει συζητήσεις, ενώ ταυτόχρονα επαναφέρει την ίδια την ηθοποιό στην κορυφή.
Το μέλλον της Τζούλια Ρόμπερτς
Στα 56 της, η Τζούλια Ρόμπερτς δείχνει πως δεν έχει καμία διάθεση να αναλωθεί σε εύκολους ρόλους ή να βασιστεί μόνο στη νοσταλγία του κοινού. Αντίθετα, με το After the Hunt μοιάζει να ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο: πιο ώριμο, πιο σκοτεινό, πιο συναρπαστικό. Και καθώς το φιλμ αρχίζει ήδη να συγκεντρώνει συζητήσεις για την οσκαρική του πορεία, η Ρόμπερτς αποδεικνύει ότι ξέρει να επιστρέφει όταν την έχουμε περισσότερο ανάγκη.







Αφήστε μια απάντηση